TTMD Dergi | Mart-Nisan 2016

MART - NİSAN 2016

TTMD DERGİSİ

geleceğe yönelik bilgiler yine yatırım açısından önemlidir. Bu

tür bilgiler, aslında teknik olarak katı atık miktarı ve depo gazı

potansiyeli kestirimlerine bağlıdır; ve depo gazı modelleri ile

bu tür ekonomik değerlendirmeler de yapılabilir. Gerek teknik

gerekse ekonomik işlevleri göz önüne alındığında, bu çalışma,

depo gazından enerji geri kazanımı tesislerinin planlamasında

depo gazı modellerinin önemli bir araç olduğunu da göster-

miştir.

Gerçekleştirilen örnek çalışmanın da ortaya koyduğu gibi,

depo gazından enerji geri kazanımı enerjide dışa bağımlılığın

azaltılması için enerji arzının çeşitlendirilmesinde önemli

katkılar sağlayabilecek bir potansiyel sunmaktadır. Tek bir

biyokütle enerji kaynağı, kentsel ya da ulusal enerji ihtiyacının

karşılanmasında yetersiz olarak algılansa da, biyokütle kaynak-

ları dağınık kaynak durumunda olduğu için atıktan enerjinin

sunacağı potansiyelin ve fırsatların bölgesel / ulusal ölçekte

hesaplanarak elde edilecek sonuçlara göre değerlendirilmesi

uygun olacaktır.

Harmandalı Katı Atık Düzenli Depolama Tesisi’nde kuruluştan

günümüze dek bir enerji geri kazanım alternatifi değerlendi-

rilememiştir. Böyle bir geri kazanım tesisi depolama sahasının

ihtiyaç duyduğu enerjiyi rahatlıkla karşılayabilecek düzeydedir.

Tesis için enerji geri kazanımı uygulanmamasının en önemli

nedeni tesis işletme koşullarında yaşanan sorunlardır. Ancak

yapılan hesaplamalar işletme koşulları açısından uygun aktif katı

atık depolama tesisleri için enerji geri kazanımının değerlendiri-

lebilecek bir seçenek olduğunu ortaya koymaktadır.

Depo gazı modellerinin ve model sonuçlarına dayanılarak yapı-

labilecek enerji potansiyeli kestirimlerinin sunduğu tüm fırsatlar

yanında, depo gazı tayini için doğru modelin seçilmesi ve model

parametrelerinin uygun seçimi ve tespiti kritik öneme sahiptir.

Çünkü elde edilecek tüm teknik sonuçlar buna baz alınarak

yapılacak tüm ekonomik değerlendirmeler bunlara bağlıdır.

KAYNAKLAR

[1] SCS Eng. & Augenstein D. (1997): Comparison of Models

for Predicting Landfill Methane Recovery (Final Report).

Prepared for the SolidWaste Association of North America.

[2] USEPA (2015): LFG Energy Project Development

Handbook. Landfill Methane Outreach Program, https://

www3.epa.gov/lmop/.

[3] Kamalan H., Sabour M., Shariatmadari N. (2011): A Review

on Available Landfill Gas Models. Journal of Environ.

Science & Tech., Vol: 4, No:2, p. 79-92, ISSN 1994-7887.

[4] Alpaslan N., Dölgen D., Eker S., Seyfioğlu R., Boyacıoğlu H.,

Sarptaş H. (2011): Investigation of Landfill Gas Disposal

and Evaluation Alternatives in İzmir Harmandalı Landfill

Site. Project Final Report (in Turkish).

[5] Swedish Environmental Protection Agency (SEPA) (1999):

Gas Emission from Landfills: An overview of issues and

research needs. ISSN 1102-6944.

[6] Can C., Alten A. (2011): Comparison of Landfill Gas

Generation Models for SolidWaste Landfill Sites. WRECC

2011,

http://wreeec2011bali.com/

[7] Scharff H., Jacobs J. (2006): Applying Guidance for

Methane Emission Estimation for Landfills. Waste

Management 26 (2006) 417–429.

[8] Oonk, H. (2010): Literature Review: Methane from Landfills.

Oonkay.

[9] CRA (2009) Landfill Gas Generation Assessment Procedure

Guidelines. Prepared for British Colombia Ministry of

Environment.

[10] Turkish State Meteorological Service (2014): Precipitation

Statistics.

www.mgm.gov.tr

[11] Sarptaş, H., Eker, S., Seyfioğlu, R., Boyacıoğlu, H., Dölgen,

D., Alpaslan N. (2012) Models for the Prediction of Landfill

Gas Potential – A Comparison. Proceedings of The

International Conference on Recycling and Reuse 2012.

İstanbul.

[12] Dudek, J.; Klimek, P.; Kolodziejak, G.; Niemczewska,

J.; Zaleska-Bartosz, J. (2010): Landfill Gas Energy

Technologies. Instytut Nafty i Gazu.

[13] SGC (2012): Basic Data on Biogas. Svenskt Gastekniskt

Center AB. 2nd edition, ISBN: 978-91-85207-10-7.

ÖZGEÇMİŞ

Dokuz Eylül Üniversitesi Çevre Mühendisliği Bölümü’nü 1995

yılında tamamladı. 1997 yılında Dokuz Eylül Üniversitesi Çevre

Mühendisliği Bölümü’nde araştırma görevlisi olarak çalışmaya

başladı.

Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Çevre Mühen-

disliği Çevre Teknolojisi Programı’nda 1999 yılında yüksek lisans

ve 2006 yılında doktora eğitimini tamamladı. 2013 yılından beri

Ege Üniversitesi Güneş Enerjisi Enstitüsü’nde öğretim üyesi ola-

rak görev yapıyor. Mesleki ilgi alanları, katı atık yönetimi, atıktan

enerji, Coğrafi Bilgi Sistemleri, Karar Destek Sistemleri.

İletişim:

http://about.me/sarptas/